Μεταγεννηθείσα γυναίκα παρενοχλήθηκε στη Κεντρική Φυλακή της Κύπρου — Παρά την Απομόνωση

Ακόμη και η απομόνωση και τα ειδικά «μέτρα προστασίας» δεν κατάφεραν να διασφαλίσουν την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια μιας μεταγεννηθείσας γυναίκας που κρατείται στις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου. Παρά το γεγονός ότι τοποθετήθηκε ξεχωριστά από άλλους κρατούμενους, το περιστατικό συνέβη μόλις λίγα μέτρα από το κελί της.

Η γυναίκα κρατείται στη ανδρική πτέρυγα της φυλακής, εντελώς μόνη. Η επαφή με άλλους κρατούμενους συμβαίνει μόνο όταν είναι απαραίτητο — κατά τη χρήση κοινών χώρων για βασικές ανάγκες. Κατά τη διάρκεια μίας από αυτές τις μετακινήσεις έγινε στόχος ασεβών και ταπεινωτικών σχολίων από άλλον κρατούμενο.

Σύμφωνα με τη δικηγόρο της, το περιστατικό ήταν μεμονωμένο και καταγράφηκε άμεσα. Η διοίκηση της φυλακής αντέδρασε γρήγορα: την επόμενη ημέρα ο κρατούμενος που έκανε την λεκτική παρενόχληση μεταφέρθηκε σε άλλη πτέρυγα.

Ωστόσο, η υπεράσπιση τονίζει ότι το γεγονός ότι τα μέτρα λαμβάνονται μόνο μετά το περιστατικό προκαλεί σοβαρές ανησυχίες.

«Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η απουσία σωματικής βίας. Η συνεχής απομόνωση, η παρακολούθηση και η κοινωνική μοναξιά ασκούν ισχυρή ψυχολογική πίεση και υπονομεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Ένα ξεχωριστό ζήτημα παραμένει η ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας. Σύμφωνα με τη δικηγόρο της, η απόφαση για πλήρη απομόνωση επηρέασε σοβαρά την ψυχική της υγεία. Αν και τυπικά εξηγείται ως μέτρο ασφαλείας, στην πράξη η απομόνωση δημιουργεί νέους κινδύνους και αυξάνει το στρες.

Επιπλέον, η κρατούμενη δεν συμμετέχει σε κανένα εκπαιδευτικό ή πρόγραμμα αποκατάστασης, καθώς δεν μιλά ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτό την στερεί ουσιαστικά από κοινωνική προσαρμογή και αποκατάσταση — βασικά στοιχεία του σωφρονιστικού συστήματος.

«Δεν πρόκειται μόνο για ταυτότητα φύλου. Η γλώσσα, η επικοινωνία και η πρόσβαση σε προγράμματα είναι βασικά δικαιώματα. Τέτοια περιστατικά δείχνουν πόσο ώριμο είναι το κράτος όταν αντιμετωπίζει ευάλωτες ομάδες», τόνισε η δικηγόρος της.

Στο τέλος, η Κωνσταντίνα υπενθύμισε ότι ο στόχος του σωφρονιστικού συστήματος δεν είναι η τιμωρία για την τιμωρία, αλλά η διόρθωση και η προετοιμασία για επανένταξη στην κοινωνία, με υποχρεωτικό σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Σύμφωνα με αυτήν, οι προσπάθειες για την εξασφάλιση της ασφάλειας και των δικαιωμάτων της μεταγεννηθείσας κρατούμενης συνεχίζονται, αν και οι λεπτομέρειες δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί.